شوم گر سایه از دیوار نتوانم فرود آمد

ز وضع زندگی طرفی نبستم جز به نومیدی

چه سازم این ندامت ساز پر عبرت سرود آمد

به این عجزی که در بنیاد سعی خویش می بینم

ندانم دامن زلف که از کف داده ام یارب

صدای دست برهم سودنم پر مشک سود آمد

گرانست از سماجت گر همه آب بقا باشد