گوهر چه نفس سوخت که از آب برآمد

نتوان به تلاش از غم اسباب برآمد

غافل نتوان بود به خمخانه توفیق

ز آن جوش که دردی ز می ناب برآمد

خواه انجمن آرا شد و خواه آینه پرداخت