نیرنگ نفس شور دو عالم به عدم بست

ز آن جوش که دردی ز می ناب برآمد

خواه انجمن آرا شد و خواه آینه پرداخت

از خانه خورشید همین تاب برآمد

در ساز نبود اینکه ز مضراب برآمد

ای دیده وران چاره حیرت چه خیال است

آیینه عبث طالب سیماب برآمد