جگربه داغ که می نشیند نفس به آه که می خرامد

تمام شوقیم لیک غافل که دل به راه که می خرامد

ز اوج افلاک اگر نداری حضور اقبال بی نیازی

نفس به جیبت غبار دارد ببین سپاه که می خرامد

اگرنه رنگ ازگل تو دارد بهار موهوم هستی ما