به افسون وفا آخر غم او کرد ممنونم

قیامت آمد، آشوب پری ، آمد فرنگ آمد

غباری داشتم در خامه نقاش موهومی

شکست از دامنش گل کرد و تصویرم به رنگ آمد

که از دل دیر رفت اما چو آمد بیدرنگ آمد

به احسانها ی بیجا خواجه می نازد نمی داند

که خضر نشئه توفیقش از صحرای بنگ آمد