تیغ او زخم مرا مصرع تضمین آمد

جرات سعی ، دماغ تپش آرایی کیست

پای خوابیده ما آبله بالین آمد

چون دو ابرو که نفس سوخته ربط همند

عافیت می طلبی بگذر از اندیشه جاه

شمع را آفت سر افسر زرین آمد

تلخکامی ست ز درک من و ما حاصل کوش