بی حلاوت بود آن کس که سخن چین آمد

عافیت می طلبی بگذر از اندیشه جاه

شمع را آفت سر افسر زرین آمد

تلخکامی ست ز درک من و ما حاصل کوش

صفحه ساده هستی رقم غیر نداشت

هرکه شد محرم این آینه خودبین آمد

سایه از جلوه خورشید چه اظهار کند