سایه از جلوه خورشید چه اظهار کند

بی حلاوت بود آن کس که سخن چین آمد

صفحه ساده هستی رقم غیر نداشت

هرکه شد محرم این آینه خودبین آمد

رفتم از خویش ندانم به چه آیین آمد

هرکسی در خور خود نشئه راحت دارد

خار پا را ز گل آبله بالین آمد