رفتم از خویش ندانم به چه آیین آمد

صفحه ساده هستی رقم غیر نداشت

هرکه شد محرم این آینه خودبین آمد

سایه از جلوه خورشید چه اظهار کند

هرکسی در خور خود نشئه راحت دارد

خار پا را ز گل آبله بالین آمد

در خزان غوطه زن و عرض بهاری دریاب