بار نابسته این قافله سنگین آمد

حاصل این چمن از سودن دستم گل کرد

به کف از آبله ام دامن گلچین آمد

هیچکس از غم اسباب نیامد بیرون

چه خیالست سر از خواب گران برداریم

پهلوی ما چو گهر در ته ی بالین آمد

چون نفس سر به خط وحشت دل می تازیم