فرصت بدیهه جوست مرا می توان رساند

پوشیده نیست آنهمه گرد سراغ من

چشمی چو آبله ته پا می توان رساند

یار از نظر چو مصرع برجسته می رود

ای ساکنان میکده ننگ ترحم است

ما را اگر به خانه ما می توان رساند

نقش خیال عالم آب است خوب و زشت