مبادا گوهرم در عقده امساک بنشاند

چوگل پر می زنم در رنگ و از خود برنمی آیم

مرا این آرزو تا کی گریبان چاک بنشاند

به رنگ قطره با هر موج دارم نقد ایثاری

تحیر گر نپردازد به ضبط گریه عاشق

غبار عالمی از دیده ی نمناک بنشاند

طرب خواهی نفس در یاد مژگانش به دل بشکن