که حرف حق چو منصور از زبانها دار جوشاند

به اظهار یقین هم غره دعوی مشو چندان

کز انگشت شهادت صورت زنهار جوشاند

به خاموشی امان خواه از چنین هنگامه باطل

دل هر دانه می باشد به چندین ریشه آبستن

گریبان گر درد یک سبحه صد زنار جوشاند

من و آن بستر ضعفی که افسون ادب آنجا