دستی نداشتم که بگویم ز کار ماند

وضع حیاست دامن فانوس عافیت

از ضبط خود چراغ گهر در حصار ماند

مفت نشاط هیچ اگر فقر و گر غنا

زنهار خو مکن به گرانجانی آنقدر

شد سنگ ناله ای که درین کوهسار ماند

فرصت نماند و دل به تپش همعنان هنوز