نقش نیرنگ حقیقت ثبت لوح دل بس است

چشمها غفلت نگه شد جلوه محو باز ماند

این زمان، حسرت ، تسلی خانه جمعیت است

بی خیالی نیست آن آیینه کز پرداز ماند

شوق غافل نیست گر چشم تماشا باز ماند

جوهر آیینه من سوخت شرم جلوه اش

حیرتی گل کرده بودم لیک محو ناز ماند