هرچه ما آینه کردیم به پرداز نماند

غنچه راز ازل نیم تبسم پرداخت

پرده غیر هجوم لب غماز نماند

سایه از رنگ مگر صرفه تحقیق برد

موج ما را زگهر پای هوس خورد به سنگ

سعی لغزید به دل گرد تک وتاز نماند

بیدل این باغ همان جلوه بهار است اما