چون عرق ریختی از چهره نخواهد رو ماند

گردن از جیب چه تصویر برآرم یارب

رنگ در خامه نقاش سر زانو ماند

ای حباب آینه حسن وقار تو حیاست

همچو عکسی که برد سادگی از آینه ها

هرچه در طبع تو جا کرد تو رفتی او ماند

فوت فرصت المی نیست که زایل گردد