به حسرت دم تیغت جراحت دل ما

پر شکسته به رنگ پریده می ماند

قدح به دست خمستان شوق کیست بهار

که گل به چهره ساغر کشیده می ماند

به عاشقان گریبان دریده می ماند

به طبع موج گهر اضطراب نتوان بافت

سرشک ما به دل آرمیده می ماند