جهان به شوخی رنگ پریده می ماند

چمن به خاطر وحشت رسیده می ماند

بساط غنچه به دامان چیده می ماند

ثبات عیش که دارد که چون پر طاووس

شرار ثابت و سیاره دام فرصت کیست

فلک به کاغذ آتش رسیده می ماند

کجا بریم غبار جنون که صحرا هم