ز گردباد به دامان چیده می ماند

شرار ثابت و سیاره دام فرصت کیست

فلک به کاغذ آتش رسیده می ماند

کجا بریم غبار جنون که صحرا هم

ز غنچه دل بلبل سراغ پیکان گیر

که شاخ گل به کمان کشیده می ماند

بغیر عیب خودم زین چمن نماند به یاد