به نارسایی تاک بریده می ماند

خیال نشتر مژگان کیست در گلشن

که شاخ گل به رک خون کشیده می ماند

به دور زلف تو گیسوی مهوشان یکسر

چو گل به ذوق هوس هرزه خند نتوان بود

شکفتگی به دهان دریده می ماند

خیال کینه به دل گر همه سر مویی ست