غنیمت است دمی چند مشق ناله کنیم

که آب می شود و محو دیده می ماند

ز بسکه رشته ساز نفس گسیخته است

نشاط دل به نوای رمیده می ماند

قفس به صفحه مسطر کشیده می ماند

به هرچه وانگری سربه دامن خاک است

جهان به اشک ز مژگان چکیده می ماند