گر به منزل نرسیده ست کسی نیست عجب

می سرایند و همان هم سبق فاخته اند

از ازل تا به ابد آنچه تماشا کردیم

خود نمایان خیال آینه پرداخته اند

کان سوی خویش ندارند ره و تاخته اند

چاره ی خودسری خلق چه امکان دارد

شش جهت انجمن عیش به غم ساخته اند