دلها چو قفل بر در گنجینه بسته اند

از نقد دل تهی ست بساط جهان که خلق

بر رشته نفس گره کینه بسته اند

گو پاسبان به خواب طرب زن که خسروان

مضمونی از خیال تامل رمیده ایم

تقویم حال ما همه پارینه بسته اند

غافل نی ام ز صورت واماندگان خاک