دستی ست نقش داغ که بر سینه بسته اند

غافل نی ام ز صورت واماندگان خاک

در پای من ز آبله آیینه بسته اند

چون شمع کشته عجزپرستان خدمتت

بیگانه است شعله ز پیوند عافیت

از سوختن به خرقه ما پینه بسته اند

بیدل به سعد و نحس جهان نیست کار ما