آزادان به آب گهر دست شسته اند

دربا تلاطم آیسنه ، صحرا غبارخیز

از عافیت چه خشک و چه تر دست شسته اند

رفع کدورت دو جهان سودن کفی ست

هر سبزه ترزبان خروش اناالحناست

خوبان درین حدیقه مگر دست شسته اند

تا لب گشوده اند به حرف تبسمت