از گردنم سرشته چه خیزد به غیر عجز

تا شیشه سرنگون شده ساغر شکسته اند

تغییر وضع ما اثر ایجاد وحشتی ست

دامان گل به رنگ برابر شکسته اند

ماییم و پهلویی که به بستر شکسته اند

اندیشه غبار دل ما که می کند

خ ربان هزار آینه دز بر شکسته اند