بالی که داشتم به تپیدن شکسته اند

صد برق درکمین نفس موج می زند

مردم نظر به شعله ایمن شکسته اند

پرواز من چو موج گهر در دل است و بس

هر ذره ام به رنگ دگر می دهد نشان

جوش بهارم آینه من شکسته اند

امروز نفی هم گل اقبال دوستی ست