از نقد و جنس عالم نیرنگ چون نفس

در دست ما کلید در باز داده اند

مرغان این چمن همه چون شبنم سحر

گر بیضه داده اند به پرواز داده اند

تا واشمرده اند همان باز داده اند

سازی ست زندگی که خموشی نوای اوست

پیش از شنیدنت به دل آواز داده اند