کم نگاهان را برات خوش نگاهی داده اند

از بهارم پرتو شمع سحر نتوان شناخت

اینقدر خاصیتم در رنگ کاهی داده اند

ناز بینایی درین محفل تغافل مشربی ست

محو دیدارم رموز حیرتم پوشیده نیست

از نگاه رفته مژگانها گواهی داده اند

تا فنا چون شمع خواهم سر به جیب از خویش رفت