بر در ارباب دنیا حلقه می گرید چو چشم

آنچه پیش چشم می آرند از دل برده اند

رنگ حال هچکس بر هیچکس روشن نشد

شمع گل کردند یاران یا ز محفل برده اند

از تغافل بس که آبروی سایل برده اند

با دو عالم جلوه یک تمثال پیدا نیستیم

صورت آیینه ما از مقابل برده اند