داغ این ظلمی که ما را از تو تنها کرده اند

بی تمیزی چند بر ایوان و قصر زرنگار

نازها دارند گویا در دلی جا کرده اند

کس مبیناد از نفاق اختلاط عقل و حس

جیبها زد چاک چرخ و صبح دامنها درید

تا تو زین کسوت برون آیی جنونها کرده اند

اندگی بید ل به هوش آ، وهم و ظن درکار نیست