طفل اشکی چند در پیری مریدم کرده اند

دیده ی قربانی ام برگ نشاطم حیرت است

از کفن خلعت طرازیهای عیدم کرده اند

آرزو تا نگذرد زین کوچه بی تلقین درد

یاس کو تا همتم سامان آزادی کند

عالمی را دام تسخیر امیدم کرده اند

چون نفس از ضعف جز قلب هوا نشکافتم