موج اشکم بر شکست دل سوارم کرده اند

تا نگاهی گل کند می بایدم از هم گداخت

چون حیا در مزرع حسن آبیارم کرده اند

بحر امکان خون شد از اندیشه جولان من

من نمی دانم خیالم یا غبار حیرتم

چون سراب از دور چیزی اعتبارم کرده اند

جلو ه ها بی رنگی و آیینه ها بی امتیاز