صافی آیینه ای را آبیارم کرده اند

یک نفس بیچاک نتوان یافت جیب هستی ام

زخمی خمیازه مانند خمارم کرده اند

نخل تمثال مرا نشو و نمو پیداست چیست

می توان صد رنگ گل چید از طلسم وضع من

چون جنون تعمیر بنیاد از بهارم کرده اند

حامل نقد نشاطم کیسه داغ است و بس