هستی ام حکم فنا دارد نمی دانم چو صبح

همچو شمع از سوختن گل درکنارم کرده اند

بی بهاری نیست سیر تیره روزی های من

انتخاب از داغ چندین لاله زارم کرده اند

تهمت آلود نفس بهر چه کارم کرده اند

تا بود دل در بغل نتوان کفیل راز شد

بی خبر کایینه دارم ، پرده دارم کرده اند