صورت پا در رکابی همچو شمع استاده ام

میکشان هم یک دو ساغروار جوشم دیده اند

سابه زنگ کلفت آیینه خورشید نیست

نشئه صافم چه شد گر درد نوشم دیده اند

رفته خواهد بود سر هم گر به دوشم دیده اند

در خراباتی که حرف نرگس مخمور اوست

کم جنونی نیست یاران گر به هوشم دیده اند