مصلحتها در چراغان خموشم دیده اند

تهمت آلود نفس چندین گریبان می درد

چون سحر عریانم اما خرقه پوشم دیده اند

کنج فقرم چون شرار سنگ بزم ایمنی ست

فرصت نازگلم پر بیدماغ رنگ و بوست

خنده بر لب در دکان گلفروشم دید ه اند

حال می پندارم و ماضی است استقبال من