لکه در هرکسوت از تاثیر روغن دیده اند

سر به پستی دزد و ایمن زی که مغروران چوکوه

تیغ بر فرق از بلندیها گردن دیده اند

جز همین نان ریزه خشکی که بی آلایش است

از شرار کاغذم داغی است کاین وارسته ها

بر رخ هستی عجب دندان نما خن دیده اند

بیدل افکار دقیق آیینه تخقیق نیست