عالم عریانی است اینجا کرا پوشیده اند

بر نفس گرد عرق تا چند پوشاند حباب

اینقدر دوشی که دارم بی ردا پوشیده اند

گرهمه عنقا شوم شهرت گریبان می درد

رازداری های عشق آسان نمی باید شمرد

کوهها در سرمه گم شد تا صدا پوشیده اند

نیستم آگاه دامان که رنگین می کنم