با دوعالم جلوه پیش خویش پیدا نیستیم

کوهها در سرمه گم شد تا صدا پوشیده اند

نیستم آگاه دامان که رنگین می کنم

خون ما را در دم تیغ قضا پوشیده اند

فهم باید کرد ما را در کجا پوشیده اند

هیچ چشمی بی نقاب از جلوه اش آگاه نیست

داغم از دستی که در رنگ حنا پوشیده اند