اینقدر دانم که زیر نقش پا پوشیده اند

هیچ چشمی بی نقاب از جلوه اش آگاه نیست

داغم از دستی که در رنگ حنا پوشیده اند

ای هما پرواز شوخی محو زیر بال گیر

از قناعت نگذری کانجا ز شرم عرض جاه

دستها در مهر تنگ گنجها پوشیده اند

در سواد فقرگم شو زنده جاوید باش