خرده گیران تیغ برکف پیش و پس استاده اند

ای بهار فکر مضمونی به ابن انداز بند

خارج آهنگ بساط کفر و ایمانت که کرد

بی تکلف خویش را چون نغمه برهرسازبند

یک نفس چون شمع خامش شو زبان گاز بند

برطلسم غنچه تمهید شکفتن آفت است

عقده ای از دل اگر واکرده باشی باز بند