موج از بی طاقتیها کرد ایجاد حباب

همچو عنقا آشیان در عالم آواز بند

بی نیازی از خم و پیچ تعلق رستن است

از سر خود هرچه واگردی به دوش ناز بند

بسمل ما را تپش زد بر پر پرواز بند

وصل حق بیدل نظر بربستن است از ماسوا

قرب شه خواهی ز عالم چشم چون شهباز بند