حیف باشد غنچه ها را بر قبای ناز بند

ننگ آزادی ست بر وهم نفس دل بستنت

این گره را همچو اشک از رشته بیرون تاز بند

زان لب خاموش شور دل گریبان می درد

ناله می گویند پروازش به جایی می رسد

ای اثر مکتوب ما بر شعله آواز بند

دستگاه ما و من بر باد حسرت رفته گیر