انفعال آرمیدن بسکه آبم می کند

خون ما چون گل همان در دامن ما ریختند

عیش این محفل نمی ارزد به اندوه شکست

بیدماغان هم به طبع سنگ مینا ریختند

سیل جوشید از کف خاکم به هرجا ریختند

حیرت آیینه ام با امتیازم کار نیست

صورت بنیادم از چشم تماشا ریختند