کز نم خجلت جبین سایلی آراستند

ساده بود آیینه امکان ز تمثال دویی

مشق حق کردند و فرد باطلی آراستند

بی نیازبها به توفان عرق داد احتیاج

چون جرس از بسکه پیش آهنگ ساز وحشتیم

گرد ما برخاست هرجا محملی آراستند

دست هر امید محکم داشت دامان دلی