هر چینی از این بزم شکست دگر آورد

دندان به دل سنگ فشردند و نمردند

امواج به صد تک زدن حسرت گوهر

آخر کف پا آبله کردند و فسردند

موی سر فغفور چه مقدار ستردند

چون شمع در این صومعه از شرم فضولی

تسلیم سرشتان به عرق سبحه شمردند