هرکجا داغ تو بود آینه من کردند

دل ز هستی چه خیال است مکدر نشود

از نفس خانه این آینه روشن کردند

شعله دردم و تنن لاله ستان می جوشم

آه ازین جلوه فروشان مروت دشمن

کز تغافل چقدر آینه آهن کردند

جلوه آنجاکه بهار چمن بیرنگیست