گه به زلفش درآویزم چوکرکس با غراب

نذرکردستم کزین پس هرکجا سیمین بریست

گر همه فرزند قیصر سازم مست و خراب

گه کنم با غبغبش بازی چو کودک با ترنج

ترککی دارم که دور از چشم بد دارد لبی

چون دوکوچک لعل و دروی سی و دو درخوشاب

مو زره مژ گان سنان ابرو کمان گیسو کمند